ناخن های گالوانیزه در بسیاری از جنبه ها با ناخن های معمولی تفاوت چشمگیری دارند ، در اینجا مقایسه مفصلی از این دو وجود دارد:
1. مواد
- ناخن های گالوانیزه: ماده اصلی فولاد خفیف است و سطح آن با لایه ای از روی اندود شده است.
- ناخن های معمولی: معمولاً از آهن یا فولاد کربن ساخته شده است.
2. مقاومت در برابر خوردگی
- ناخن های گالوانیزه: به دلیل درمان گالوانیزه ، یک لایه محافظ بر روی سطح ناخن ها تشکیل می شود ، بنابراین مقاومت در برابر خوردگی قوی دارند. این به کاهش زنگ زدگی و پوشیدن مشکلات روی ناخن ها در محیط های مرطوب کمک می کند و طول عمر آنها را افزایش می دهد.
- ناخن های معمولی: مستعد به زنگ زدگی در آب و هوای مرطوب ، منجر به خوردگی و شکستگی و زندگی نسبتاً کوتاهی می شود.
3. ظاهر
- ناخن های گالوانیزه: سطح صاف و براق است و رنگ سفید نقره ای را نشان می دهد و ظاهر آن زیباتر است.
- ناخن های معمولی: سطح خشن است و رنگ کسل کننده است ، معمولاً خاکستری سیاه.
4. قدرت و استحکام کششی
- ناخن های گالوانیزه: روی از نظر شیمیایی با آهن واکنش نشان می دهد تا آلیاژ با چسبندگی قوی تشکیل شود و این باعث افزایش استحکام و مقاومت کششی ناخن ها می شود. این به ناخن های گالوانیزه اجازه می دهد تا در هنگام تحمل نیروهای خارجی بهتر عمل کنند.
- ناخن های معمولی: قدرت و مقاومت کششی نسبتاً کم است و ممکن است نتواند در برابر نیروهای بزرگ خارجی مقاومت کند.
5. هدف
- ناخن های گالوانیزه: معمولاً در صورت نیاز به مقاومت در برابر خوردگی و استحکام بالاتر ، مانند استفاده در فضای باز ، محیط های مرطوب و پروژه هایی که یکپارچگی ناخن در مدت زمان طولانی نگهداری می شود ، استفاده می شود. علاوه بر این ، ناخن های راه راه گالوانیزه نیز معمولاً برای اتصال اجزای چوبی و رفع کاشی های پلاستیکی و کاشی های آزبست استفاده می شود.
- ناخن های معمولی: مناسب برای رفع عمومی و پیوستن به کار ، اما ممکن است در محیط های مرطوب یا خورنده به اندازه مؤثر نباشد.
به طور خلاصه ، از نظر مواد ، مقاومت در برابر خوردگی ، ظاهر ، قدرت و استحکام کششی و کاربردهای قابل توجهی بین ناخن های گالوانیزه و ناخن های معمولی تفاوت معنی داری وجود دارد. هنگام انتخاب ناخن برای استفاده ، باید محیط و نیازهای خاص استفاده را در نظر بگیرید.
